"Je zult het maar hebben" psychische klachten in het buitenland. Hoe wordt in jouw land met psychische klachten omgegaan?

"Je zult het maar hebben" psychische klachten in het buitenland. Hoe wordt in jouw land met psychische klachten omgegaan?

Niet lekker in je vel zitten, je neerslachtig voelen, 4 op de 10 personen krijgt in zijn leven te maken psychische klachten en zoekt daarvoor hulp.Je bent voor de liefde, voor je werk of omdat je een ander leven wilt naar het buitenland verhuisd.

Nu ikzelf alweer een tijdje in het buitenland woon, kom ik erachter dat Nederlanders zich echt over de hele wereld hebben gevestigd. We zijn en blijven een ondernemend volkje. Ieder land gaat verschillend om met het hebben van psychische klachten. We krijgen te maken met de cultuur/ geloof van het land en hoe geaccepteerd is het in het land waar je nu woont om bv. depressief te geraken en hulp te zoeken en hoe ziet die hulp er dan uit? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!

In Nederland ga je naar de huisarts, ga je tijdelijk de ziektewet in en wordt je indien nodig doorverwezen naar een specialist. Over het algemeen is er begrip op het werk dat je even niet of minder functioneert. Je wordt in contact gebracht met een bedrijfsarts en samen wordt er gekeken wat er nodig is om terug te kunnen keren naar je werk.

In veel landen en ook in Europese landen rust er nog een taboe op het hebben van psychische klachten. Vaak worden psychische klachten gezien als zwakte en wordt je toch gezien als een beetje gek. Een aantal landen lopen misschien wel 20 a 30 jaar achter, al zijn er wereldwijd wel vorderingen. Een aantal beroemde mensen zijn met hun psychische klachten naar buiten gekomen om zo meer openheid te geven en het uit de taboe sfeer te halen. Grappig is wel dat psychische klachten in de kunstwereld veel meer geaccepteerd zijn.

Vaak wil je niet dat je baas weet dat je ziek bent, het risico dat dit consequenties heeft voor je werk is niet ondenkbaar. In Engeland wordt je bv. ontslagen of uit het bedrijf gewerkt bij een burnout. Het resultaat is dat mensen buiten hun verzekering om zelf hulp gaan zoeken en zelf hun therapie moeten betalen. Mensen gaan zelf dokteren, gaan experimenteren met verschillende pillen en of komen bij kwakzalvers terecht. Soms raken mensen aan deze alternatieve circuits veel geld kwijt.

In een land waar een macho cultuur heerst is het een hele stap om als man of vrouw zijnde hulp te zoeken. Mannen horen het zelf op te lossen, niet aanstellen en doorgaan. Mannen moeten sterk zijn en hun gezin leiden. Vooral jonge vrouwen rond de 30 zijn kwetsbaar, ze praten in bepaalde culturen niet gemakkelijk over gevoelens, het is niet altijd wenselijk om je mening te geven of voor jezelf op te komen. Het is mogelijk dat je jezelf, je relatie of je kinderen in de problemen brengt. Je wordt genegeerd of niet meer geaccepteerd. Huiselijk geweld is in veel landen meer geaccepteerd dan het hebben van psychische klachten.

Ook hebben we landen met onrustige gebieden, door oorlog, ontvoeringen, criminaliteit en of natuurgeweld kunnen mensen getraumatiseerd raken. Soms is er nauwelijks specialistische hulpverlening beschikbaar, wonen mensen afgelegen en is er geen goede infrastructuur. Is het een taboe om naar een psychiater te gaan en snappen ze hun problemen niet. Vaak is het onbekend wat een psychiater of een psycholoog doet en wordt er enorm opgekeken naar zo’n persoon, er wordt gedacht dat ze gedachten kunnen lezen. In sommige landen gaat men naar een natuurgenezer die de klachten met rituelen proberen te verhelpen, in gelovige landen gaat men naar een pastoor of gebedsgenezer.

De gegoede mensen kunnen naar een privékliniek gaan, maar de toegang is vaak lastig omdat ze zelf moeten betalen en dit voor veel mensen te duur is.

Voor de volgende keer 10 tips om niet depressief te raken!

 

 

Hoe voorkom ik een depressie, Tien tips!

Hoe voorkom ik een depressie, Tien tips!

Op zoek naar mijzelf

Op zoek naar mijzelf